Zwangere moederpoes

Sinds afgelopen vrijdag hebben we een zwangere moederpoes in huis via het DOC Enschede.

Haar naam weten we niet, want ze heeft geen chip. Van wie ze is weten we ook niet.

Dus we zijn aan het namen verzinnen en vollop aan het gissen hoeveel kittens er uit haar dikke buik zullen komen. Ook spelen de zenuwen af en toe een beetje op, want ik heb geen enkel idee hoe zo'n bevalling zal gaan. Natuurlijk wel allerlei fora en internetpagina's bestudeerd gisteravond en het zal ook allemaal wel goed komen, maar ik blijf een bezorgde pleegmoeder.

Ik vraag me altijd af wat voor dierenliefhebber je bent als je je kat niet laat chippen, castereren/sterriliseren (tenzij je een cattery hebt) en je kat tot overmaat van ramp hoogzwanger de deur uit gooit? En glipt ze per ongeluk de deur uit dan bel je toch alle dierenhulpdiensten in Enschede om aan te geven dat je mooie en oh zo lieve hoogzwangere huisdier is weggelopen?

Voor ons is een huisdier een volwaardig familielid, maar blijkbaar niet voor iedereen.

Toen Elvis was weggelopen hebben we ons zo enorm veel zorgen gemaakt, stad en land afgezocht naar dat beessie, maar hij was nergens te vinden. Niemand had hem gezien, ook de dierenarts, het DOC en de dierenambulance niet. Horrorverhalen van mensen aan de Wooldriksweg waarvan de kat pas was doodgereden. Met eeenorme schuldgevoelens in onze maag, hadden we de hoop bijna opgegeven en gedacht dat we onze ongeveer 10 maanden jonge Elvis (visje) nooit meer terug zouden zien. 

Totdat hij na bijna twee weken weer terugkwam!!

Het was midden in de nacht en ik hoor hem vanuit mijn bed nog steeds mauwend de trap op komen, we waren meteen klaarwakker en wat een tranen van geluk toen hij er weer was!! Ik kon het niet geloven.
De nageltjes van zijn achterpoten waren helemaal afgestompt, hij had blaren op de kussentjes van zijn achterpoten en hij was helemaal vermagerd.
Iedereen zegt dat een trouwdag de mooiste dag uit je leven is, nu zijn we nog niet getrouwd en moet ik dat nog meemaken, maar dat we echt de mooiste nacht uit mijn leven!

Kleine Elvis, net een paar weekjes lid van de familie, is het geen schatje?

Zo maak je met iedere kat wat mee, maar we hopen zoiets nooit meer mee te maken. Liever leuke en grappige verhalen. Marcel en Lexa zijn er trouwens ook nog gewoon, dus nu zijn we er 5 katten in 1 huis. Moederpoes slaapt enorm veel, die moet allemaal energie vergaren voor de komende bevalling. Dus van haar heb je niet veel last.

De twee andere rakkers vliegen ondertussen het huis door en hebben zojuist uitgevonden dat een papieren Ikea-zak niet eng is, maar juist heel erg leuk kan zijn.
Vanmorgen heb ik enorm gelachen om Lexa en Marcel die in de vensterbank wilden springen, maar waarbij 9 van de 10 pogingen mislukten.

Tot zo ver, tot de nächste Mal!